Дивокозата спаѓа во дивечот кој кај нас ретко се лови, бидејќи го има само на некои ловишта од нашата држава и дозволите за лов се издаваат во ограничен број и тоај најчесто за комерцијален лов. Се наоѓа претежно на непристапен терен и е многу внимателно животно, што воопшто не им олеснува на ловџиите.
При лов на дивокози секогаш одите со придружник кој добро го познава теренот и знае каде да оди, а доколку има проблем тој е тука да помогне. Кога ќе се забележи дивечот, сопатникот останува блиску до местото каде што го виделе дивечот, а самиот ловџијата го продолжува ловот на дивокозата бидејќи има помали шанси да биде забележан.
Една од работите на кои треба да се обрне внимание е траекторијата на куршумот по истрелот, бидејќи дивечот често е значително над или под позицијата на ловецот. Некое ориентационо растојанието до кое треба да се гаѓа е 150 m, иако најчесто се гаѓа од пократки растојанија.
Основи за дивокозата
Не спаѓа во преголемиот дивеч, јарците можат да тежат над 40 килограми, а можат да пораснат и до 80 cm во висина. И јарецот и козата имаат рогови кои се сметаат за трофеи за време на ловот, тие се постојани во овој дивеч и не се отфрлаат во текот на годината. Латинското име за дивокозата е Rupicapra rupicapra Linnaeus.
Тие се движат во стада, хранејќи се неколку пати во текот на денот во пократки периоди, додека остатокот од времето го одмара преживувајќи го она што го јаделе. Стадата се претежно женки со јариња и помлади мажјаци. Дивокозата обично донесуват на свет едно младенче (поретко две) во текот на месец мај или јуни. Женките стануваат полово зрели во текот на втората година од животот, а мажјаците во четвртата година (иако треба да чекаат уште една година за да можат да совладаат постари и поискусни мажјаци).
Според годишните времиња, се менува и бојата на влакното на дивокозата, па ќе забележите дека во текот на летото е посветло кафена, додека во зима е потемно кафена. Зимската влакно е долга околу 12 cm, а летното околу 4 cm. Бојата на влакната на главата е посветла со темна лента од горната усна која се протега кон очите.
Живеалиштето каде што престојуваат е повеќе поврзано со изгледот на теренот отколку со надморската височина. Во минатото се претпоставуваше дека дивокозата се задржуваат на повисоки надморски височини, каде што завршува шумскиот појас и започнува планинскиот растителен појас. Сепак, обидите за населување во пределите на кањонот на некои реката се покажале како успешни, па сега како надморската височина за престој на дивокозата се наведува од 100 до 2.500 метри. Сега и на тие простори каде во минатото вештачки се населувала дивокозата, се организира лов на овој вид дивеч.
Ловна сезона за овој вид на дивеч е:
|
Стадото го водат постари женки и внимателно набљудуваат дали можеби постои некаква опасност. Според некои проценки, во сите ловишта во централна Македонија има околу 1.500 единки. Просечниот животен век им е 25 години. Инаку, на територијата на Европа е забележано постоење на неколку различни подвидови дивокоза
Поради областа каде што живее, закана за дивокозиата претставува само волкот, додека за јарињата опасност можат да претставуваат лисицата и орелот. Добро ја поднесуваат зимата со снег и секогаш се движат кон терените каде што ветерот го исчистил теренот од снег, за да можат непречено да се хранат.
На терените каде што дивокозите живеат и се хранат, немаат други конкуренти кога е во прашање исхраната.
Начин на лов и оружје
Поради местото каде што живее, ловот на дивокоза е еден од понапорните начини на лов. Таа е крајно внимателна и како препорака кога е подобро да се оди на лов на овој дивеч се споменува месец ноември. Ова е време кога се парат и повремено доаѓа до борби меѓу дивјаците, поради што го губат вниманието што му овозможува на ловџијата да им се приближи.
Поради изгледот на теренот во областа каде што живеат нема човечки активности, па не можам да се навикнам на присуство на луѓето за разлика од дивите свињи или елените. Поради недостаток на активност на луѓето во областа каде што живеат појава на човекот кај нив веднаш предизвикува зголемена претпазливост, според некои информации тие може да ве забележат дури и ако сте оддалечени на 500 метри од нив.
За лов на дивокоза се користат само карабини, најчесто со калибри 308 вина, 243 win, .270 win и 7х64. Ретко може да се забележат пушки со калибар 300 win mag и 7 mm Rem Mag. Има уште многу да се пишува за изборот на калибар и тежината на зрното, но секој треба сам да одлучи што точно најмногу му одговара.
Користењето на оптички нишани е многу корисно и пожелно е тие да бидат поквалитетни. Некоја мерка за нив што може да се нарече универзална е 3,5-10×50. Исто така, користењето на двоглед е исклучително пожелно, бидејќи поширок терен можете да го гледате без многу движење. На овој начин и самите дивокози помалку се вознемируваат. Кога со помош на двогледот ќе видите дивеч, можете подобро да ја набљудувате околината и да ја изберете насоката од каде што е најдобро да му се приближите.
Поради сложеноста на ловот, неопходно е да се биде во добра кондиција и со себе да ја носите основната опрема што може да ви затреба, доволно е храна и вода. Доколку условите не се добри за движење по карпест терен или за лов, не треба да излегувате надвор (веднаш по дожд или кога има магла). Треба да се има предвид дека по застрелот, уловеното животно треба да го носите по тој тежок терен.
Македонија заедно со Словенија се често посетени дестинации за лов на дивокози во регионот. Една од најпопуларните држави каде што се лови дивокозата е Нов Зеланд, каде што вештачки е населена, но многу добро е адаптирана.
Во некои делови има појава на криволов, па се споменува дека дивокозата ја ловат дури и со кучиња. Таквото однесување е срамно и треба да им се застане на патот на криволовците, бидејќи неконтролираниот и неселективен застрел може да им нанесе сериозни последици врз популациите дивокози во нашата држава.